
Widad bouwt in Nederland aan een nieuw bestaan. Elf jaar geleden vluchtte zij samen met haar man en drie van haar kinderen uit Irak. Inmiddels woont het gezin in Bolsward, heeft zij haar inburgering afgerond én werkt zij met veel plezier bij Empatec. “Ik wil niet altijd thuis blijven,” vertelt ze. “Ik wil zelf mijn geld verdienen en meedoen in de samenleving.”
De aanleiding voor hun vlucht was ingrijpend. Widad en haar gezin voelden zich genoodzaakt om Irak te verlaten om hun kinderen een veilige toekomst te kunnen bieden. “We wilden een betere en veiligere toekomst voor ons gezin,” vertelt Widad. “Daarom zijn we naar Nederland gekomen.”
De reis naar Europa verliep via Turkije en Griekenland en was allesbehalve veilig. “De overtocht over zee was heel gevaarlijk.” Eenmaal in Nederland verbleef het gezin vijf jaar in verschillende asielzoekerscentra, onder andere in Alkmaar, Burgum en Sneek. Daarna kregen zij een verblijfsvergunning en konden zij wachten op een woning. Sinds 2023 woont Widad met haar gezin in Bolsward. “Het is hier rustig. We hebben fijne buren en ik voel me thuis in Friesland.”
Niet alle kinderen wonen in Nederland. Drie van haar volwassen kinderen zijn nog in Irak. Haar andere kinderen wonen hier: twee dochters en een zoon. “Ik wil graag werken zodat ik ook mijn kinderen in Irak kan helpen.”
Moeizame start
Voor Widad was het opbouwen van een nieuw bestaan niet eenvoudig. In Irak heeft zij nooit onderwijs gevolgd. Daardoor kan zij niet lezen of schrijven. Ook het leren van de Nederlandse taal bleek een grote uitdaging. Toch zette ze door.
Via Pastiel en de gemeente Gemeente Súdwest-Fryslân volgde zij haar inburgeringstraject en volgde zij de MAP-training (Module Arbeidsmarkt en Participatie), begeleid door jobcoach Manal Fadawi.
“Dat was heel belangrijk voor mij,” vertelt Widad. “Ik leer steeds meer over werken in Nederland en over de taal.” Haar dochters helpen haar thuis met oefenen. Inmiddels kan zij al enkele Nederlandse woorden lezen en schrijven.
Werk geeft vrijheid
Sinds november 2025 werkt Widad via een gemeentelijke subsidieregeling bij Empatec op de afdeling Verpakken. Eerst voor een periode van zes maanden, maar inmiddels is besloten haar traject te verlengen zodat zij meer werkervaring kan opdoen en haar Nederlands verder kan ontwikkelen.
Ze begon voorzichtig met vier uur werk per week, omdat zij daarnaast nog drie dagen naar school ging voor haar inburgering. Nu werkt ze acht uur per week, verdeeld over twee dagdelen.
Voor Widad betekent werk veel meer dan alleen inkomen. “Het werken is hier leuk,” zegt ze glimlachend. “Ik heb contact met Nederlandse mensen.” Vooral de sfeer op de werkvloer doet haar goed. “Ik ervaar geen druk. Iedereen helpt mij.”
De taal blijft soms lastig. Daarom gebruikt zij af en toe Google Translate of een vertaalapparaatje. “Als ik iets niet begrijp, vraag ik hulp aan Manal of aan collega’s.” Ook haar leidinggevende Olaf betrekt haar actief bij het werk. “Ik begrijp steeds meer Nederlands.”
Dat zij nu werkt, voelt voor haar bijzonder. “In Irak mogen vrouwen vaak niet werken,” vertelt ze. “Hier krijg ik die kans wel.” Daarbij voelt zij veel steun vanuit haar gezin. “Mijn man geeft mij de vrijheid om zelf keuzes te maken. Hij steunt mij in alles.”
Trots en toekomst
Wanneer gevraagd wordt waar zij het meest trots op is, hoeft Widad niet lang na te denken. “Dat ik nog op mijn voeten sta en mijn gezin kan steunen,” zegt ze. “We hebben veel moeilijke tijden gehad.”
Ook haar kinderen zijn trots op haar. Ze hoopt dat zij voor hen een voorbeeld kan zijn. “Ik wil laten zien dat je altijd door moet gaan.”
Voor de toekomst heeft Widad nog volop dromen. Ze wil graag meer werken en haar eigen geld verdienen, zodat zij ook haar kinderen in Irak financieel kan ondersteunen. Maar haar grootste droom ligt ergens anders. “Ik wil samen met mijn man een eigen restaurant beginnen in Nederland,” vertelt ze enthousiast. “Ik kan heel goed koken.”
Begeleiding blijft belangrijk
Volgens Manal Fadawi, jobcoach bij Pastiel, laat het verhaal van Widad zien hoeveel impact een kans op werk kan hebben op statushouders. Achter iedere kandidaat zit een persoonlijk verhaal, vaak vol moeilijke ervaringen, verlies en onzekerheid. Werk betekent voor hen niet alleen inkomen, maar ook structuur, sociale contacten, eigenwaarde en opnieuw vertrouwen krijgen in zichzelf en in de toekomst.
Manal benadrukt dat goede begeleiding in de eerste periode van werk erg belangrijk is. Daarom biedt Pastiel ondersteuning en begeleiding op de werkvloer, zodat zowel de werknemer als de werkgever de tijd en hulp krijgen die nodig zijn voor een goede start.
Het verhaal van Widad laat daarnaast zien hoe belangrijk de samenwerking tussen de gemeente Súdwest-Fryslân, Pastiel en Empatec kan zijn bij het ondersteunen van statushouders richting participatie en werk. Soms kan een kans op werk namelijk het begin zijn van een compleet nieuw leven.