“Opgeven is geen optie”

Na twee hersenbloedingen, maandenlange revalidatie en een periode waarin hij zelfs dacht dat hij nooit meer zou kunnen werken, heeft Ewald zijn plek in de maatschappij opnieuw gevonden. Niet achter het stuur van een touringcar of in de cabine van een trein, maar op het bedrijfsbureau van Verpakken bij Empatec.

“Het mooiste is dat ik weer onder de mensen ben en weer mee kan doen.”

Ewald (52) verhuisde op zijn 27e vanuit Noord-Holland naar Friesland. De rust, de ruimte en de vergezichten van de Greidhoeke trokken hem aan. Als touringcarchauffeur reed hij jarenlang door binnen- en buitenland, voornamelijk door Duitsland en Oostenrijk. Hij zag veel van de wereld, maar verloor tijdens de coronaperiode zijn baan.

Zijn volgende droom lag bij de NS. Hij wilde machinist worden. Maar het leven besloot anders. In 2021 kreeg Ewald zijn eerste hersenbloeding. Terwijl het herstel voorspoedig verliep, sloeg het noodlot enkele maanden later opnieuw toe. Op 30 december kreeg hij een tweede hersenbloeding. Hij lag vijf dagen in coma, verbleef vijf weken in het ziekenhuis en revalideerde vervolgens maandenlang in verschillende revalidatiecentra.

“Dat was mijn rustigste oud en nieuw ooit,” vertelt hij met een glimlach. Humor is voor Ewald een belangrijke levenshouding. “Het heeft me door veel moeilijke periodes heen geholpen.”

Na zijn revalidatie kwam hij terecht bij dagbesteding. Maar daar voelde hij zich niet op zijn plek. “Ik zag vooral mensen achteruitgaan, terwijl ik juist vooruit wilde.”

Via de gemeente en Pastiel kwam hij eind 2025 terecht bij Empatec. Eerst op een werkervaringsplek, inmiddels met een jaarcontract op zak. Drie ochtenden per week werkt hij op het bedrijfsbureau van Verpakken. Hij voert orders in, ondersteunt collega’s en leert opnieuw werken met computers.

Dat gaat niet altijd vanzelf. Door zijn hersenbloedingen heeft hij last van geheugenproblemen. Maar opgeven? Dat staat niet in zijn woordenboek.

“Gewoon proberen. Opgeven is geen optie.”

Werk betekent voor Ewald veel meer dan een inkomen. Het geeft structuur, sociale contacten, eigenwaarde en perspectief. Zijn dagen plant hij zelf zorgvuldig in, met voldoende rustmomenten tussendoor. Maar juist het contact met collega’s geeft hem energie.

Het verhaal van Ewald laat zien waarom werk zoveel maatschappelijke waarde heeft. Een passende werkplek biedt mensen niet alleen de kans om hun talenten te benutten, maar ook om opnieuw vertrouwen te krijgen in zichzelf en hun toekomst.

Voor Ewald is het doel duidelijk. Hij wil zijn uren verder uitbreiden en droomt van een administratieve functie bij de politie. Stap voor stap werkt hij aan zijn toekomst.

En dat hij weer mee kan doen? Dat is misschien wel zijn grootste overwinning.

“Bij Empatec geloven we dat iedereen waardevol werk verdient. Het verhaal van Ewald laat zien wat er mogelijk is wanneer iemand de ruimte krijgt om zich in eigen tempo te ontwikkelen. Werk maakt het verschil – voor mensen én voor de samenleving.”