Pastiel Nieuws Column: Nog niet uit de uitkering, wél uit huis! 

Column: Nog niet uit de uitkering, wél uit huis! 


Zo op het oog lijkt ze een sprankelende dame die midden in het leven staat. Maar schijn bedriegt. De 33-jarige Evelyn Nijholt heeft sinds een aantal jaren chronische pijn. Dit gegeven heeft haar leven totaal op z’n kop gezet. Van energieke vrouw verandert ze van de een op de andere dag in een dame met CRPS; chronisch pijnsyndroom. Ondanks de pijn geeft ze haar leven opnieuw vorm. Pastiel heeft haar geholpen bij het vinden van passend werk.

 

Noodlot

Evelyn studeerde Sociaal Pedagogische Hulpverlening (SPH). Na haar afstuderen vindt ze werk als pedagogisch hulpverlener. Op een morgen slaat het noodlot toe. Tijdens haar werk zakt ze door haar enkel. Binnen een paar minuten kan ze niet meer op haar voet staan. Ze gaat meteen naar de dokter. Er worden foto’s gemaakt, maar er blijkt niets gescheurd of gebroken te zijn. De periode erna neemt Evelyn rust en gaat ze naar de fysiotherapeut. Deze komt voor een raadsel te staan, want ondanks alles wat hij probeert blijft de pijn aanhouden. Evelyn is ten einde raad.

Weer genieten van het leven!

Ze belandt in het medisch circuit. In de twee jaren die volgen tast ze volledig in het duister. En dan volgt eindelijk de diagnose: CRPS. Evelyn heeft altijd zenuwpijn, van haar enkel tot in haar buik. Ze krijgt het advies om te gaan revalideren. Om zo te leren omgaan met de pijn. Een andere oplossing is er niet. Haar wereld stort in, ze raakt in een depressie en belandt in de ziektewet. Maanden van revalidatie volgen. Evelyn gaat op zoek naar een nieuwe balans. En leert langzaam haar nieuwe situatie te accepteren. Ondanks alles wil ze weer van het leven genieten. Dankzij haar positieve instelling lukt dit!

Doorzetter

Uitzicht op een reguliere baan is er niet. Bedrijven durven het niet aan met haar beperkingen. Maar daar laat Evelyn zich niet door uit het veld slaan. Ze komt in contact met een medewerker van Pastiel. Binnen de kortste keren werkt ze bij Pastiel op vrijwillige basis op de administratie. Ondanks de toename van de pijn geniet Evelyn enorm. Na een half jaar is er geen werk meer voor haar. Inmiddels is ze ook in beeld bij het gebiedsteam van de gemeente. Met hulp van hen wordt ze aangemeld bij Wurkjouwer. Ook hier kan ze administratief werk doen. Nadat ook daar het werk ophoudt, kan ze terecht bij Empatec. Ze blijft zichzelf ontwikkelen en geeft niet op. Ze krijgt een contract voor 18 uren per week. ‘Ik kom er nog niet mee uit de uitkering, maar wel mee uit mijn huis. En dat is mij zoveel waard!’ Sluit Evelyn trots af.


En dát is waar Pastiel het voor doet. Mensen helpen bij het vinden van passend werk dat binnen hun mogelijkheden ligt. En hen (weer) een doel geeft in het leven.

Publicaties: Dit verhaal is ook gepubliceerd in Groot Sneek, Groot de Fryske Marren en Groot Bolsward.

Wilt u ook samenwerken met Pastiel?

  • Dit veld is voor validatie doeleinden en moet ongewijzigd blijven.
Laat uw gegevens achter en wij nemen contact met u op.